Rein Rodemeier presenteert zich met zijn werk als tekenaar en schilder pur sang. Zijn benadering van zowel het tekenen als het schilderen is intuïtief en expressief. Tijdens het werkproces probeert hij het denken uit te schakelen en puur te handelen zodat hij in contact komt met verborgen delen van zijn psyche en die kan verkennen en verbeelden. Zijn werk heeft geen dwingende stijl, de beelden die hij oproept met zijn manier van werken zijn divers; soms enorm kleurrijk en onstuimig, dan weer donker en rustig. Rodemeier lijkt te willen tonen dat de menselijke psyche een vat vol tegenstijdigheden is en schept daarmee voor zichzelf een open speelveld.

Wat de verschillende werken verbindt is een intense beeldtaal die boeit en verwondert. In zijn tekeningen, die je zou kunnen lezen als een dagboek, blijft genoeg mysterie. Daarmee gaat het werk óók over het tekenen en schilderen zelf, het ongefilterde handschrift van de maker.